Η μετάβαση του Τραμπ ήταν μακράν η πιο δύσκολη στην ιστορία της CIA, σύμφωνα με εσωτερική Έκθεση…

Η περίοδος αμέσως μετά την εκλογική νίκη του Ντόναλντ Τραμπ το 2016 ήταν «μακράν η πιο δύσκολη» μετάβαση μεταξύ των κυβερνήσεων στην ιστορία της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA). Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας πρόσφατης ανάλυσης της CIA για το πώς ενημερώνονται οι νεοεκλεγείς Αμερικανοί Πρόεδροι. Ο όρος «εκλεγμένος Πρόεδρος» (“President-elect”) αναφέρεται σε άτομα που έχουν κερδίσει τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, αλλά δεν έχουν ακόμη αναλάβει την προεδρία. Οι εκλεγμένοι Πρόεδροι ενημερώνονται από τη CIA κατά τη μεταβατική περίοδο, η οποία συνήθως διαρκεί περίπου 75 ημέρες, από τις αρχές Νοεμβρίου έως τα τέλη Ιανουαρίου του επόμενου έτους.

Η ανάλυση της CIA εμφανίζεται στην πιο πρόσφατη έκδοση τουGetting to Know the President: Intelligence Briefings of Presidential Candidates and Presidents-Elect, 1952–2016”. Είναι εργασία  του John L. Helgerson, ενός 38χρονου βετεράνου της CIA, ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε το 2009 ως Γενικός Επιθεωρητής της Υπηρεσίας. Ο τόμος περιέχει διδάγματα που αντλήθηκαν από αναλυτές που ενημέρωσαν τους νεοεκλεγέντες Προέδρους σε περισσότερα από εξήντα χρόνια. Το ένατο κεφάλαιο του βιβλίου, το οποίο περιέχει μια αξιολόγηση του Τραμπ ως εκλεγμένου Προέδρου, «κυκλοφόρησε» σε [pdf] πριν λίγες μέρες.

Το κεφάλαιο καταγράφει μερικές από τις προκλήσεις που αντιμετώπισε η CIA τις ημέρες αμέσως μετά την εκλογική νίκη του Τραμπ, το 2016. Τέτοιες προκλήσεις περιλάμβαναν ότι οι αναλυτές της CIA έπρεπε να περιμένουν για πάνω από μια εβδομάδα για να αρχίσει η επικοινωνία τους από την ομάδα Τραμπ, τα μέλη της «προφανώς δεν περίμεναν να κερδίσει τις εκλογές». Επιπλέον, η μεταβατική ομάδα Τραμπ δεν είχε σκεφτεί τρόπο να προστατεύσει τα έντυπα έγγραφα που μοιράζονταν μαζί της η CIA, κάτι που απαιτούσε από τον Οργανισμό να εγκαταστήσει ένα ειδικό χρηματοκιβώτιο ασφαλείας στα κεντρικά γραφεία της μεταβατικής ομάδας Τραμπ.

Τελικά, ο εκλεγμένος Πρόεδρος Τραμπ άρχισε να λαμβάνει την Προεδρική Ημερήσια Ενημέρωση (PDB), ένα εξαιρετικά ευαίσθητο απόρρητο έγγραφο που παράγεται κάθε πρωί για τα μάτια του Προέδρου, του Αντιπροέδρου και ενός περιορισμένου αριθμού ανώτερων κυβερνητικών στελεχών. Ωστόσο, σε αντίθεση με τον εκλεγμένο Αντιπρόεδρό του, Μάικ Πενς, ο Τραμπ δεν διάβασε το PDB και τελικά είπε στη CIA ότι ήθελε μια προσέγγιση με μικρότερο κείμενο για το σχετικό έγγραφο (PDB), εάν επρόκειτο κάποια στιγμή να το διαβάσει. Η CIA συμμορφώθηκε με το αίτημα, καθώς προσπαθεί να προσαρμόσει τη μέθοδο ενημέρωσης στον τρόπο που προτιμούν οι «καταναλωτές» πληροφοριών.

Παρά το ότι ξεπέρασε αυτές τις πρώιμες προκλήσεις, ο Χέλγκερσον σημειώνει ότι η μεταβατική περίοδος του Τραμπ ήταν για την Κοινότητα Πληροφοριών των ΗΠΑ (IC) «μακράν η πιο δύσκολη στην ιστορική της εμπειρία με την ενημέρωση των νέων Προέδρων». Το συγκρίνει με τη μετάβαση ενός άλλου Ρεπουμπλικανού Προέδρου, του Ρίτσαρντ Νίξον, ο οποίος «απαρνήθηκε ουσιαστικά να συνεργαστεί με την IC, επιλέγοντας, αντ’ αυτού, να λαμβάνει πληροφορίες πληροφοριών μέσω ενός ενδιάμεσου, του προτεινόμενου Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας, Χένρι Κίσινγκερ».

Όπως ο Νίξον, ο Τραμπ ήταν «καχύποπτος και ανασφαλής για τη διαδικασία πληροφοριών», σύμφωνα με τον Χέλγκερσον. Σε αντίθεση με τον Νίξον, ωστόσο, ο Τραμπ επέλεξε να συνεχίσει να συνεργάζεται με την IC και δεν άλλαξε τη στάση ή τη συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια των ενημερώσεων, ακόμη και κατά τη διάρκεια των χαμηλότερων αποκλίσεων στη σχέση του με τη CIA. Ωστόσο, επιτέθηκε δημόσια στη CIA και είχε «έναν μοναδικό τραχύ τρόπο να αντιμετωπίζει δημόσια την IC», σημειώνει ο Helgerson. Τελικά, «το σύστημα λειτούργησε, αλλά δυσκολεύτηκε», καταλήγει ο γνωστός αναλυτής.


Πηγή fantomas.gr

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *