Κάηκε ένα κομμάτι της Ελληνικής ιστορίας της Κωνσταντινούπολης – FANTOMAS.GR

Το Ελληνικό Νοσοκομείο του Βαλουκλή ήταν μέχρι την περασμένη πέμπτη το μεσημέρι, ένα ίδρυμα φροντίδας υγείας στο Βαλουκλή στη γειτονιά του Γεντί Κουλέ της Κωνσταντινούπολης . Ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα και συνέχιζε να λειτουργεί μέχρι σήμερα από την Ελληνική κοινότητα της Τουρκίας. Για την ακρίβεια κτίστηκε το 1753 από την ομοσπονδία παντοπωλών της Πόλης για να περιθάλπει τους Έλληνες που έπασχαν από πανώλη .
Είχε καεί ολοσχερώς το 1790 και ανοικοδομήθηκε με έξοδα του Πατριάρχη Νεοφύτου του 7ου και του μεταφραστή Γιώργου Χουμούζη.
Είχε ονομαστές χειρουργικές και ψυχιατρικές πτέρυγες, ενώ προσέφερε πολλά στην περίθαλψη των Ελλήνων που έπασχαν από φυματίωση την εποχή της μεγάλης πανδημίας .
Με το διάταγμα του Σουλτάνου Μαχμούτ χτίστηκε το 1838 νέο νοσοκομείο μαζί με το Νοσοκομείο Yedikule, όπου θα μεταφέρονταν οι ασθενείς των άλλων δύο ελληνικών νοσοκομείων της Κωνσταντινούπολης. Οι ασθενείς μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο στις αρχές του 1839. Μετά τις ζημιές του νοσοκομείου στον σεισμό του 1894, χτίστηκαν νέα κτίρια. Το κτίριο που καταστράφηκε είχε ανακαινιστεί το 1991.
Το 2011, το νοσοκομείο είχε 39 γιατρούς, 98 νοσηλευτές και άλλο προσωπικό. Συνολικά εργάζονται εκεί 440 άνθρωποι, ανάμεσά τους και μέλη της ελληνικής κοινότητας. Νοσηλεύονταν η είχαν κάποια σχέση με το νοσοκομείο κατ έτος περίπου 55.000 άνθρωποι .
Μετά τις συμφωνίες της Λωζάννης το 1923, οι οποίες περιελάμβαναν και υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών, περισσότεροι από 130.000 Έλληνες μειονοτικοί παρέμειναν στην Κωνσταντινούπολη, στην Ίμβρο και στην Τένεδο και αποτελούσαν την πολύπαθη Ελληνική μειονότητα της Πόλης .
Έκτοτε, το δυναμικό –κοινωνικά, οικονομικά και πολιτισμικά– ελληνικό μειονοτικό στοιχείο οδηγήθηκε, στη σταδιακή και ραγδαία, σε αριθμούς, συρρίκνωσή του, με τον ξεριζωμό και τη μετανάστευσή του.
Οι συστηματικές πρακτικές και οι διώξεις του τουρκικού κράτους, κορυφώθηκαν με τα Σεπτεμβριανά το 1955 και τις απελάσεις το 1964, σε αντίθεση με τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει η Τουρκία, με τη Συνθήκη της Λωζάννης.
Σήμερα, έχουν απομείνει στην Τουρκία λιγότεροι από 3.500 χιλιάδες Έλληνες μειονοτικοί.
Καμάρι της μειονότητας, εκτός του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Μεγάλης του γένους σχολή , ήταν και το ιστορικό νοσοκομείο του Βαλουκλή.
Κάθε φορά που οι Γκρίζοι λύκοι πέταγαν πέτρες στα τζάμια του πατριαρχείου , η στενοχώρια των Ελλήνων της πόλης ήταν ανείπωτη ενώ οι προσευχές τους περιελάμβαναν πάντα, τη Μεγάλη του Γένους Σχολή και το Βαλουκλή .
Εδώ και ώρες μετά την φωτιά τα πρόσωπα είναι σφιγμένα . Οι δηλώσεις και των λόγια συμπαράστασης των επίσημων παραγόντων του Τουρκικού κράτους μικρή σημασία έχουν .
Οι προθέσεις θα κριθούν στην πράξη . Το βέβαιο πάντως είναι ότι τα ερωτήματα για την φωτιά είναι πολλά .
Ο μήνας που εκδηλώθηκε η φωτιά , η συντήρηση που είχε γίνει , και οι υποψίες των ομογενών, τα μεγαλώνουν .
Σίγουρα πάντως καταστράφηκε ένα κομμάτι της Ελληνικής ιστορίας της Πόλης.
Η Ελλάδα –έστω και μέσω ιδιωτικών φορέων -πρέπει να κάνει την κίνηση ανοικοδόμησης άμεσα .
Για ευνόητους λόγους …

Πηγή

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.